Σύλλογος Τηνίων Δυοχωριανών

Σύλλογος Τηνίων Δυοχωριανών,

Ίσως από τους πιο παλιούς συλλόγους που ιδρύθηκαν στην Τήνο. Δημιουργήθηκε από την
ανάγκη των συγχωριανών μας που έμεναν στην Αθήνα, να συναντιούνται, να συζητούν αλλά και να θυμόνται με νοσταλγία το χωριό και ότι τους έδενε με αυτό. Έτσι οδηγήθηκαν στη δημιουργία του πρώιμου συλλόγου Δυοχωριανών "Εν Αθήναι".

Η πρώτη ένδειξη που φανερώνει την ύπαρξη του συλλόγου είναι το βιβλίο του ταμείου που χρονολογείται από 1950.

Μπορεί αρχικά να μην πραγματοποίησε έργα υποδομής και ανάπλασης ούτε εκδηλώσεις (μέχρι το 1973), όμως αποτέλεσε την αρχή για τη δημιουργία του συλλόγου το 1973, ο οποίος μέχρι και σήμερα διατηρεί την ίδια μορφή με την επωνυμία "Το Γλυστέρνι".

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΗΝΙΩΝ ΔΥΟΧΩΡΙΑΝΩΝ «Το Γλυστέρνι», ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1973. Είναι το σωματείο του χωριού το οποίο υφίσταται και δραστηριοποιείται με σκοπό την συνένωση των μελών του και την από κοινού συμβολή τους στον εξωραϊσμό και την κοινωνικοπολιτιστική ανάπτυξη των Δύο Χωριών. Βέβαια η επελθούσα έκτοτε, ταχεία και δραματική μείωση του πληθυσμού του χωριού και η συνεπαγόμενη συρρίκνωση κάθε μορφής δραστηριότητας σ’ αυτό, δεν παρέχουν πλέον άξια λόγου περιθώρια συζήτησης για οποιασδήποτε μορφής κοινωνικοπολιτιστική ανάπτυξη, παρά μόνο για δράσεις ανάσχεσης και επιβράδυνσης της παρακμής και την άμβλυνσης των επιπτώσεων του μαρασμού και της απαξίωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού μας.

Η ίδρυση του σωματείου και η έναρξη της λειτουργίας του έγινε ευμενώς δεκτή από τους απανταχού δυοχωριανούς και τους φίλους των Δυό Χωριών, με αποτέλεσμα την εγγραφή ικανού αριθμού μελών στους πρώτους κιόλας μήνες του βίου του. Τα μέλη του Δ.Σ. του νεοσύστατου σωματείου με όρεξη και διάθεση έπιασαν αμέσως «δουλειά». Το «στρατηγείο» ήταν τότε στην Αθήνα, καθώς όλα τα μέλη του Δ.Σ. διέμεναν εκεί και έδρα το κτίριο της Αδελφότητας των Τηνίων η οποία προσέφερε φιλοξενία στα περισσότερα τηνιακά σωματεία. Οι συνάξεις συχνές καθώς τα θέματα ήταν πολλά. Οι αποφάσεις και οι δράσεις γρήγορες, έτσι που να μην χάνεται χρόνος. Ένα πραγματικά δυναμικό ξεκίνημα. Η δραστηριότητα του Συλλόγου υπήρξε έκτοτε διαρκής και «πολυμέτωπη».

Τον Αύγουστο του 1973 έγινε η πρώτη καλοκαιρινή χοροεσπερίδα του Συλλόγου, ένα παν-δυοχωριανό αντάμωμα στην μικρή τότε πλατεία του χωριού μας. Μη έχοντας μέσα και πόρους τότε ο Σύλλογος, απευθυνθήκαμε για βοήθεια προς κάθε κατεύθυνση, μέσα και έξω από το χωριό. Είδη εστιάσεως δανειστήκαμε από τον Σύλλογο Πανορμιτών, τραπεζοκαθίσματα από τα καφενεία του χωριού, οι χωριανοί πρόσφεραν τρόφιμα (πατάτες, ντομάτες κλπ), ο φούρνος του Τριαντάρου το ψήσιμο των κρεάτων και οι γυναίκες του χωριού συστρατεύτηκαν στην προετοιμασία των φαγητών. Επρόκειτο για μια εκδήλωση η οποία είχε διπλό στόχο. Αφ’ ενός μεν να δώσει την ευκαιρία στους δυοχωριανούς εντός και εκτός Τήνου να ανταμώσουν και να διασκεδάσουν μαζί, όπως γινόταν μέχρι λίγα χρόνια πριν στα πανηγύρια του χωριού, αφ’ ετέρου δε να συγκεντρωθούν χρήματα, απαραίτητα για τους σκοπούς του σωματείου. Όπως όλοι γνωρίζουμε η εκδήλωση έχει καθιερωθεί, γίνεται κάθε χρόνο με επιτυχία και συνιστά το πιο επιτυχημένο νησιώτικο γλέντι του καλοκαιριού σε όλη την Τήνο.

Το επόμενο Πάσχα, στήθηκε για πρώτη φορά κοινό τραπέζι Αγάπης όλων των χωριανών (αλλά και όποιων βρέθηκαν στο χωριό εκείνη την ημέρα). Στο τραπέζι κάθισαν όλοι οι χωριανοί φέρνοντας μαζί τους εδέσματα τα οποία είχαν ετοιμάσει για το σπιτικό γιορτινό τραπέζι (κόκκινα αυγά, τυράκια, λούζες, σαλάτες κλπ) ενώ ο Σύλλογος πρόσφερε σε όλους σουβλιστό οβελία και άφθονο κρασί. Δεν άργησε να ανάψει και ο χορός που κράτησε μέχρι αργά το απόγευμα. Έκτοτε η όμορφη και συμβολική αυτή συνεστίαση γίνεται ανελλιπώς κάθε χρόνο με όλο και περισσότερο κόσμο (και περισσότερα αρνιά φυσικά).

Η πρωτοχρονιά ήταν για τους λιγοστούς πια κατοίκους του μικρού χωριού μια συνηθισμένη μέρα. Παιδιά να πουν τα κάλαντα δεν υπήρχαν, αλλά και οι ενήλικες που περνούσαν από τα λιγοστά ανοικτά σπίτια να ευχηθούν, μετρημένοι στα δάκτυλα. Με απόφαση του Δ.Σ. του Συλλόγου καθιερώθηκε ο εορταστικός στολισμός και η φωταγώγηση του χωριού και η πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση με την κοπή της βασιλόπιττας και την διανομή μικρών δώρων στους συμμετέχοντες. Έτσι κάθε χρόνο από τότε, όσοι είναι στο χωριό, μαζεύονται στην αίθουσα του Συλλόγου, κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίττα, ψάλουν τα κάλαντα, ανταλλάσσουν ευχές για τον καινούργιο χρόνο. Μαζί τους και οι Επαρχιακοί, Δημοτικοί, Κοινοτικοί, Θρησκευτικοί κλπ άρχοντες του νησιού. Όλους τους συμμετέχοντες δεξιώνονται τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου με πλούσιους μεζέδες και άφθονο κρασί.

Εκδηλώσεις όμως έγιναν και για τα εκτός Τήνου μέλη και τους φίλους του Συλλόγου. Με πρωτοβουλία του Δ.Σ. διοργανώθηκαν εκδρομές, χοροί, συνεστιάσεις. Δινόταν έτσι συχνά η ευκαιρία στους Δυοχωριανούς, αλλά και τους φίλους του χωριού να βρεθούν μαζί, να συζητήσουν, να πουν τα νέα από το χωριό, να διασκεδάσουν.

Κάθε χρόνο ο Σύλλογος επιμελείται της έκδοσης ημερολογίου το οποίο διανέμεται και συντροφεύει τους Δυοχωριανούς όλο τον χρόνο.

Όμως το χωριό είχε μεγάλη ανάγκη από έργα υποδομής και εξωραϊσμού. Μόνο όσοι θυμούνται πως ήταν το χωριό στις αρχές της δεκαετίας του ’70 είναι σε θέση να αποτιμήσουν το έργο το οποίο έχει συντελεστεί. Πριν καλά – καλά περάσει χρόνος από την ίδρυση του Συλλόγου, είχαν ήδη ξεκινήσει τα έργα στο χωριό.

Η αρχή έγινε το 1974, με την επέκταση και ανάπλαση της πλατείας στην σημερινή της μορφή. Κάτω από την πλατεία δημιουργήθηκε η αίθουσα του Συλλόγου σε οικόπεδο δωρεάς των αείμνηστων Θεόδωρου & Σοφίας Μωραϊτη, με την χορηγία και τεχνική υποστήριξη του κ. Γιώργου Γρ. Μπουρδάκου.

Την ίδια εποχή με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του Συλλόγου ξεκινούν τα μεγάλα έργα ύδρευσης και αποχέτευσης του χωριού, τα οποία συνεχίστηκαν και αποπερατώθηκαν από την Κοινότητα των Δύο Χωριών. Ακολουθούν τα αμέσως επόμενα χρόνια έργα ανάπλασης και πλακόστρωσης των κεντρικών δρόμων του χωριού (κεντρική σκάλα ανόδου στην πλατεία, καμάρες κλπ). Ανακαινίζονται και εξωραΐζονται οι πηγές που είναι στην πλατεία (Γλυστέρνι και Απάνω Ξυνάρι).

Με απόφαση του Δ.Σ. του Συλλόγου συστήνεται ερανική επιτροπή από μέλη του, η οποία συγκεντρώνει χρήματα και μεριμνά για την ανέγερση του υφιστάμενου οστεοφυλακίου στο νεκροταφείο των Δυό Χωριών, σύμφωνα με σχέδια και μελέτη του αρχιτέκτονα Ν. Αξιώτη.

Λόγω της έλλειψης πόρων, ζητείται τακτικά από την Κοινότητα Δυό Χωριών η χρηματοδότηση έργων ύδρευσης (γεωτρήσεις, αντλιοστάσια, δίκτυα κλπ) του χωριού. Από το ταμείο του Συλλόγου χρηματοδοτούνται επίσης και συμπληρωματικά έργα ηλεκτροφωτισμού κεντρικών σημείων του χωριού.

Με πρωτοβουλία του Συλλόγου και ενέργειες ερανικής επιτροπής υπό τον κ. Νικόλαο – Ιωάννη Δ. Βιδάλη, φιλοτεχνήθηκε και τοποθετήθηκε στο προαύλιο του Ι. Ν. της Κοιμήσεων της Θεοτόκου, η προτομή του αείμνηστου ιερέα Ιωάννη Κολλάρου.

Με πρωτοβουλία του Συλλόγου και χορηγίες των ΠΙΙΕ Τήνου, Ενοριακής Επιτροπής του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δύο Χωριών, του αείμνηστου Ματθαίου Δ. Βιδάλη, της Κας Μάρθας Τέσκου-Βιδάλη και της Κας Θάλειας Γεωργούδη-Βιδάλη πραγματοποιείται ανακαίνιση, επέκταση και εξοπλισμός της αίθουσας του Συλλόγου.

Με χρηματοδότηση του Συλλόγου έγινε η διαμόρφωση και ανάπλαση της εισόδου του χωριού, ενώ συνεχίζονται οι εργασίες της συντήρησης του παλιού γεφυριού.

Όλα αυτά τα χρόνια, η παρουσία και συμμετοχή του Συλλόγου στα τεκταινόμενα του χωριού μας, είναι συνεχής. Ο απολογισμός του έργου δεν είναι μόνο ποσοτικά τεράστιος (σε αριθμούς), είναι τεράστιος και σε σημασία. Από την στιγμή της ίδρυσής του ο Σύλλογος υπήρξε ο μοναδικός οργανισμός του οποίου σκοπός είναι η μέριμνα για το χωριό μας και την κοινωνία του. Η Κοινότητα Δύο Χωρίων, έπαιξε αναμφίβολα και για πολλά χρόνια τον ρόλο της, πλην όμως και τα μέσα που διέθετε ήταν πενιχρά (ας θυμηθούμε πως ήταν το χωριό μας μέχρι το 1970), αλλά και η γεωγραφική έκταση της αρμοδιότητάς της μεγάλη. Βέβαια η διάθεση κρατικών πόρων μετά την μεταπολίτευση, είχε σαν αποτέλεσμα την εκτέλεση σημαντικών έργων (ύδρευση, αποχέτευση κλπ) τα οποία δεν ήταν βέβαια δυνατόν να χρηματοδοτηθούν από ένα εξωραϊστικό σωματείο. Σήμερα τα Δυό Χωριά ως Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Τήνου, στηρίζονται αποκλειστικά στις προθέσεις και αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και στις υπηρεσίες του Δήμου.

Ο ρόλος τον οποίο παίζει ο Σύλλογος, μεταλλάσσεται διαρκώς, προσαρμοζόμενος στις συνθήκες και τις απαιτήσεις. Στο ξεκίνημά του είχε να αντιμετωπίσει εντελώς διαφορετική πραγματικότητα και συνθήκες. Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει και συνεχίζουν να αλλάζουν. Είναι κατά συνέπεια απόλυτα φυσιολογικό να διαφοροποιούνται και οι προτεραιότητες και οι ενέργειες του Συλλόγου. Δεν αλλάζει όμως η σημασία της ύπαρξης και της προσφοράς του στο χωριό μας και τους ανθρώπους του.

Η ύπαρξη και ενεργός δράση του Συλλόγου, σημαίνει πως κάποιοι συνεχίζουν να νοιάζονται. Κάποιοι που γνωρίζουν τις ανάγκες, κάποιοι που προγραμματίζουν, κάποιοι που μαζεύουν χρήματα, κάποιοι που είναι εκεί να ακούσουν, να παρέμβουν. Όσα κι’ αν έχουν γίνει, υπάρχουν πάντα πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν και πολλά που πρέπει να συνεχίζουν να γίνονται. Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που κατανοούν την αναγκαιότητα της ύπαρξης και της συνέχισης της δράσης του Συλλόγου.

Σύλλογος σημαίνει συνένωση πολλών μικρών δυνάμεων σε μια μεγάλη. Όλοι καλούμαστε κατά συνέπεια να συνεισφέρουμε κάτι που από μόνο του ίσως δεν είναι αρκετό για να επιτευχθεί κάτι, είναι όμως απαραίτητη συνιστώσα της συνισταμένης εκείνης η οποία θα μπορέσει να το πραγματοποιήσει. Έτσι η μικρή μας χρηματική συνδρομή, η ελάχιστη προσωπική μας εργασία, η διάθεση μικρού μέρους του ελεύθερού μας χρόνου, η φαινομενικά ασήμαντη ενασχόληση με τα κοινά του χωριού μας, λειτουργεί σωρευτικά και αποτελεσματικά. Έτσι άλλωστε έγινε ό,τι έγινε μέχρι σήμερα. Η συνταγή είναι γνωστή και δεδομένη. Όσοι λοιπόν από εμάς αγαπάμε τον τόπο μας και νοιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι γι’ αυτόν, ξέρουμε την συνταγή. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις, δικαιολογίες και υπεκφυγές. Όλοι μπορούμε, αρκεί να θέλουμε.

(Βαγγέλης Α. Κουμαριανός, 2012)

ΠΗΓΗ: http://www.diochoria.gr