Από το ελικόπτερο, η γενέθλια νήσος δεν έμοιαζε καθόλου οικεία. Δεν μπορούσα να καταλάβω πάνω από ποιο χωριό πετούσα. Τα υπέρθυρα και οι πορτοσιές στους τοίχους των σπιτιών μένανε αθέατα.
Τα ξωκλήσια ήταν τόσο μικρά που μόλις κι ασπρίζανε πάνω στους βράχους.
Αδύνατον να δω τα δέντρα να υποκλίνονται στη μανία του βοριά. Δεν διέκρινα καμιά ανθρώπινη μορφή μέσα στα στενά μονοπάτια και τις πλατείες. Από ψηλά, όλα έμοιαζαν ακίνητα, άφωνα, άοσμα.
Αδύνατον να δω τα δέντρα να υποκλίνονται στη μανία του βοριά. Δεν διέκρινα καμιά ανθρώπινη μορφή μέσα στα στενά μονοπάτια και τις πλατείες. Από ψηλά, όλα έμοιαζαν ακίνητα, άφωνα, άοσμα.
Σαν αντικείμενα φυλακισμένα σε μια… φωτογραφία!
Αριστείδης Κοντογεώργης
0 Comments :
Δημοσίευση σχολίου