Ο ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΓΡΟΤΗΣ Αγκυρα στα χωράφια της Τήνου

Ο ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΓΡΟΤΗΣ

Αγκυρα στα χωράφια της Τήνου

Ο κυρ. Δημήτρης αποτελεί ίσως τη μοναδική περίπτωση ανθρώπου, που πήγε στα καράβια όχι για να κάνει σπίτια, προίκες και επενδύσεις, αλλά για να αγοράσει χωράφια ώστε να ρίξει για πάντα άγκυρα στην ξηρά.

Αγκυρα, που τον κρατά ακόμη δεμένο με τα χωράφια του στο Καμπί, το Βρέκαστρο και τη Γύρλα της Τήνου. Πιτσιρικάς ακόμη, ο Δημήτρης Γρυπάρης γνώρισε τον τρόμο και τον φόβο που έσπειραν οι ιταλικές τορπίλες, όταν ανήμερα της Παναγίας χτύπησαν στο λιμάνι της Τήνου την «Ελλη» και την προκυμαία όπου ήταν μαζεμένος πολύς κόσμος και σώθηκε από θαύμα.

Ο κυρ. Δημήτρης μπάρκαρε στα καράβια με στόχο να συγκεντρώσει χρήματα για να αγοράσει χωράφια!!!

Στη συνέχεια έζησε τη σκληρή κατοχή των Ιταλών στο νησί και βίωσε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η πολυμελής οικογένειά του. Ενδέκατος αυτός, στη σειρά δώδεκα αδελφών και ήταν ο μόνος απ' όλους που έδειξε ενδιαφέρον για τη γη ενώ δήλωνε αγρότης, όπως ο πατέρας του.

Είχαν δικά τους χωράφια, στο Καμπί και στο Βρέκαστρο, όπου δούλευαν σκληρά όλοι στο σπίτι, όργωναν με τις αγελάδες και έσπερναν σιτάρι, κριθάρι, φάβα. Καλλιεργούσαν και πολλά κηπευτικά που πουλούσαν για να αγοράσουν τα υπόλοιπα χρειώδη του σπιτιού. Τα δικά τους δεν έφταναν όμως για να ζήσουν την πολυμελή οικογένεια και γι' αυτό δούλευαν κι ένα μεγάλο κτήμα, του Κρικελλή, στη Γύρλα που ήταν πολύ αποδοτικό. Είχε δηλαδή αρκετό νερό καθώς και πολλά δέντρα, κυρίως ελιές, συκιές, κλήματα και ξεχώριζε από τα άλλα γιατί είχε και μεγάλα κυπαρίσσια. Δεν τα πήγαιναν καλά όμως με τον γέρο Κρικελλή και το παράτησαν καθότι αυτός δεν ήταν ποτέ εντάξει στις υποχρεώσεις του και με κάθε τρόπο απέφευγε να τους πληρώνει τα μεροκάματα.

Στα καράβια...
Τότε ήταν που ο Δημήτρης μπάρκαρε στα καράβια με στόχο να συγκεντρώσει χρήματα για να αγοράσει χωράφια. Η πείρα που είχε από τη θάλασσα ήταν μόνο όταν υπηρέτησε στο Ναυτικό και διακρίθηκε μάλιστα ως αρμενιστής στα αρματαγωγά. Η ειδικότητα όμως αυτή δεν του χρειάστηκε καθόλου και ξεκίνησε ως καμαροτάκι σε ένα φορτηγό του εφοπλιστή Βλασόπουλου και σιγά σιγά εξελίχθηκε σε καμαρότο από τους καλύτερους στη σειρά του.

Στα καράβια έμεινε 9,5 χρόνια και μόλις συγκέντρωσε το ποσό που ζητούσαν για το χωράφι στη Γύρλα, πήρε την απόφαση να ξεμπαρκάρει. Ηταν στο Κουβέιτ και δεν περίμενε καθόλου να γυρίσει με το καράβι που ταξίδευε.

Πήρε το αεροπλάνο και γύρισε με το χρήμα στο χέρι για το κτήμα που ονειρευόταν και έγινε αμέσως δικό του.

Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε τη Μαρία και μαζί άρχισαν να δουλεύουν τα χωράφια και τα ζωντανά.

Αυτό το κτήμα της Γύρλας δουλεύει ανελλιπώς από το 1970 και συνεχίζει να το δουλεύει παρά τα προβλήματα που έχει στην υγεία του. Κάτι επεμβάσεις στην καρδιά λέει πως έκανε αλλά από τότε υποστηρίζει ότι νιώθει καλύτερα.

Εθρεφε αγελάδες, και προμήθευε την αγορά της Τήνου γάλα, κατσίκες και γουρούνια που συνήθιζαν πολύ την εκτροφή τους στo νησί όπου γιορτάζουν ακόμη τη σφαγή τους με τα λεγόμενα «χοιροσφάγια».

Προμηθεύει εστιατόρια
Μπορεί λοιπόν να το λέει η καρδιά του ακόμη αλλά τα πόδια και τα χέρια του δεν τον ακολουθούν και γι' αυτό έχει μόνιμο εργάτη για να φυτέψουν μαζί δυο μεγάλες σκάλες* με μπάμιες, φασόλια και καρπούζια. Ηταν τέτοια μάλιστα η επιτυχία της φετινής παραγωγής που όλοι έχουν να το λένε στην Τήνο.

Ο κυρ. Δημήτρης που καμαρώνει για τα προϊόντα του, ορισμένα από τα οποία πηγαίνει ο ίδιος και πουλάει στη μικρή λαϊκή που γίνεται μπροστά στο λιμάνι. Παράλληλα προμηθεύει τα καλύτερα εστιατόρια και καταστήματα του νησιού, ενώ εξηγεί πως η επιτυχία οφείλεται στην αγρανάπαυση που κράτησε μερικά χρόνια αλλά και στο άφθονο καλό νερό που βρήκε ένας εμπειρικός ραβδοσκόπος μέσα στο κτήμα της Γύρλας. Ποσότητα αυτού του νερού μετέφερε με σωλήνες, τρία χιλιόμετρα στο Καμπί, όπου και κατοικεί.

Τα τελευταία χρόνια καλλιεργεί μπάμιες γιατί δεν το κάνει κανένας άλλος στο νησί κι έτσι έχει σίγουρη πελατεία, ενώ το ίδιο ισχύει και για τα κολοκυθάκια του. Τον σπόρο τον κρατάει από τον προπάππο του και έχει τη δική του μέθοδο επιλογής του καλύτερου υλικού. Δεν ασχολείται όμως μόνο με αυτά, καλλιεργεί επίσης πατάτες, ντομάτες, φροντίζει τις ελιές και βγάζει κάθε χρόνο εξαιρετικό λάδι.

Διατηρεί και ένα μικρό αμπέλι για το κρασί του και φυσικά είναι από τους τελευταίους που μαζεύει σύκα και τα βγάζει στην αγορά, ενώ κάποια τα ξηραίνει όπως παλιά στον ήλιο.

Στα πανηγύρια

Διατηρεί και ένα μικρό αμπέλι για το κρασί του και φυσικά είναι από τους τελευταίους που μαζεύει σύκα και τα βγάζει στην αγορά, ενώ κάποια τα ξηραίνει όπως παλιά στον ήλιο.

Ο κυρ Δημήτρης είναι ικανοποιημένος από την παραγωγή του αλλά νοσταλγεί οπωσδήποτε την εποχή που νέοι αυτός και η κυρά του στέναζαν τα χωράφια από τη δουλειά τους.

Θυμάται τα ζωντανά που έθρεφε. Αγελάδες, προμηθεύοντας την αγορά της Τήνου γάλα, κατσίκες και γουρούνια που συνήθιζαν πολύ την εκτροφή τους στην Τήνο και μάλιστα γιορτάζουν ακόμη τη σφαγή τους με τα λεγόμενα «χοιροσφάγια». Ζωντανά, που δεν μπορεί πλέον να τα φροντίσει.

Αρκείται με αυτά που μπορεί να κάνει μαζί με τον βοηθό του και χαίρεται πολύ σαν μαζεύονται οι συντοπίτες του στα πανηγύρια που οργανώνει, στη δισυπόστατη εκκλησία, των Αγίων Αλεξάνδρου, αφιερωμένη στην κόρη του και Αντωνίου για τον πατέρα του που έφτιαξε στο Βρέκαστρο, μια ωραία τοποθεσία κοντά στη Χώρα. Η εκκλησία γιορτάζει στις 30 Αυγούστου και στις 17 Ιανουαρίου κάθε χρόνου, όπου γίνονται και τα πανηγύρια.

Το γνωρίζατε;
Σκάλες λένε στην Τήνο τα μεγάλα ζωνάρια γης που έχουν δημιουργηθεί από κατασκευή των ξερολιθιών στις πλαγιές των βουνών, έχουν πλάτος 2 έως 3 μέτρα και το μήκος τους πολλές φορές ξεπερνάει τα 200 - 300 μέτρα. Στο επίπεδο μέρος τους φυτεύονται δημητριακά και λαχανικά, ενώ στη βάση των ξερολιθιών βάζουν κλήματα και συκιές επιτυγχάνοντας αφ' ενός οικονομία χώρου και δροσιά για τις καλλιέργειες.

ΗΛΙΑΣ ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ

ΠΗΓΗ http://www.ethnos.gr